Kathedraalkoor Hasselt

Welkomwoord

Door Rudi Orye
voorzitter Kathedraalkoor Hasselt

Een hartelijk welkom aan iedereen bij de voorstelling van de nieuwste cd van het Kathedraalkoor Hasselt, gemaakt met de bedoeling om iets van het muzikale Hasselts erfgoed veilig te stellen.

Geachte schepenen, ik wil jullie eerst en vooral bedanken voor het ter beschikking stellen van deze prachtige raadzaal voor dit gebeuren. Niet alleen omdat het hier zo’n prachtige locatie is maar – en dit vinden wij nog belangrijker – omdat dit er ook op wijst dat de stad dit erfgoed-initiatief genegen is, niet alleen vanuit de sector cultuur maar ook vanuit de departement feestelijkheden.

Het Kathedraalkoor heeft – net zoals elke zichzelf respecterende vereniging – statuten. En daar wil ik even bij stilstaan, met name bij het artikel dat handelt over de doelstelling van deze vereniging.

Het zal niemand verwonderen dat daar als eerste paragraaf het volgende staat: "het opluisteren en laten opluisteren van een aantal liturgische diensten en plechtigheden in de Sint-Quintinuskathedraal".

Maar iets verder lezen we onder paragraaf 4 ook wat anders: "de bevordering en beoefening van de koormuziek in al haar facetten, zowel religieus als profaan vlak, en zonder enige beperking".

Met andere woorden het Kathedraalkoor staat met één been in de kathedraal maar met het andere heel bewust in de stad.

Deze verbondenheid met de stad vinden wij ook terug bij onze dirigent: hij is niet alleen een ongelooflijk goede musicus met een enorme liefde voor koormuziek, met een geweldige lithurgische achtergrond maar ook een grote minnaar van Hasselt, getuige zij zijn opname in verschillende confreries, en zijn verkiezing als prins-karnaval.

Vorig jaar hebben wij een stuk religieus erfgoed veilig gesteld met de opname van een selectie liederen uit 7 ommegangen en aansluitend daaraan is de idee gegroeid – ere wie ere toekomt – bij onze dirigent om dit ook met een aantal koorliederen te doen die elke Hasselaar kent en zo dit Hasselts muzikale erfgoed ook veilig te stellen op een kunstzinnige manier.

Helaas…. Ik ben wel een Hasselaar maar ik ken jammer genoeg geen Hasselts. En omdat het allemaal over Hasselts erfgoed gaat en omdat het Hasselts ook erfgoed is, geef ik nu graag het woord aan onze secretaris, die deze taal wel machtig is.

Rudi Orye
voorzitter

It KKH achtere Kathedrààl

Naar boven

Toelichting bij de liederen

Door Ludo Claesen
dirigent Kathedraalkoor Hasselt

Een cd waarbij de Hasseltse folklore in de schijnwerper komt te staan.

Hasselts Meiliedeken
tekst en muziek: einde XVIIe eeuw - arr.: Jan Blockx

De tekst van dit geestelijk Meilied zou geschreven zijn door een geestelijke dochter van de Hasseltse orde van het Heilig Graf der Bonnifanten. Deze koorzetting van de Antwerpse toondichter en voormalig directeur van het Conservatorium Antwerpen Jan Blockx (1851-1912) behoorde tot het toenmalige repertoire van het Hasselts A Capellakoor en is de officiële zetting van dit lied.

Elk jaar tijdens de Meiavond-viering wordt dit lied gespeeld. (en vanaf volgend jaar hopelijk ook gezongen!)

(de Rederijkerskamer ‘de Roode Rroos’ en het Stedelijk Feestcomité propageren dit erg.)

O fiere Hasselt-stede
tekst: H.Dessers - muziek: A.Preud’homme (1981)

Deze partituur kreeg ik van René Vanstreels zaliger na een grondige opruim van zijn muziekbibliotheek.

Armand Preud’homme droeg dit op aan oud-burgemeester Paul Meyers. Voor welke gelegenheid.is niet geweten, maar ik vond het meer dan de moeite waard om dit voor het nageslacht te bewaren.

Daarom ook denk ik dat dit thuis hoort bij ons stadsbestuur.

's Levreuke van 't Zeveste joar
tekst: Louis Verbeeck - muziek: Miel Cools - arr.: L.Claesen

Een lied uit het Hasseltse revue-leven.

De namen Verbeeck en Cools zijn in één adem te noemen als je spreekt over de Hasseltse revues. Daarom ben ik ook zeer blij dat Louis Verbeeck aanwezig was bij de opname en dat dochter Lieve dit weer zo subliem heeft ingezongen

Uiteraard hoort dit thuis bij het Virga Jessecomité.

September én Hasselt
tekst: Louis Verbeeck - muziek: Miel Cools - arr.: L.Claesen

Nog een lied uit het Hasseltse revueleven.

Hasselt kermis... Het heeft toch iets: meestal kille septemberavonden, regenachtig of niet maar volledig in het teken van de herfst. En dan mag een lied weemoedig klinken..

Ook dit heeft Lieve Verbeeck ingezongen en hoort het thuis bij haar.

Giet e drèpke eut da stiepke
tekst: W.Schreurs - muziek: L.Claesen - arr.: L.Claesen

En verder nog meer ‘typisch Hassels’:

Een promotielied voor onze ‘Hoofdstad van de smaak” : onze jenever en onze speculaas ! Ik schreef deze meezinger voor Hasselt carnaval in 2015, samen met koorlid Wim Schreurs voor de Orde die elk jaar de Hasseltse stadsprins voorstelt: de Orde van het Klaeverblat.

En daarom krijgt het daar een plaats.

Jeneverliedje
tekst: M.Smitt - muziek: L.Claesen - arr.: L.Claesen

Geschreven n.a.v. het 40-jarig bestaan van de Confrérie van de Hasseltse Jenever in 2014. De tekst is van de voormalige Grootmeester Mon Smitt, jarenlang het boegbeeld van de Confrérie.

Uiteraard blijft dit lied in het bezit van de Confrérie.

Clarissenlied
tekst: B.Knevels - muziek: L.Claesen - arr.: L.Claesen

Aan de geschiedenis van de Clarissen in Hasselt kwam er helaas een einde. Deze mooie abdij werd omgebouwd tot de wooncampus ‘Clarenhof’ waarbij de Clarissenkerk een andere bestemming kreeg.

Het werd in 2014 de nieuwe thuishaven van het Hasselts kathedraalkoor. En voor die gelegenheid schreven Boudewijn Knevels en ik dit lied. De klokken van deze kerk zijn duidelijk hoorbaar!

Kathedraalkoor en Clarissenkerk zijn onafscheidelijk.

Lied van de Speculaas
tekst: Louis Verbeeck - muziek: L.Claesen - arr.: L.Claesen

De Confrérie van de Hasseltse jenever had nu haar eigen ‘Jeneverlied’ en dan moest er ook een Speculaaslied komen. In opdracht van deze Orde, die mij een tekst van Louis Verbeeck bezorgde, schreef ik dit koorlied in 2015.

E Witteke
tekst: Louis Verbeeck - muziek: Miel Cools - arr.:L.Claesen

Eén van de bekendste liederen tijdens de Jeneverfeesten is natuurlijk ‘E Witteke’, een echte meezinger op tekst van Louis Verbeeck en muziek van Miel Cools.

In deze uitvoering worden de strofen gezongen door Philip Buckinx, lid van het Kathedraalkoor en lid van de Orde van de Speculaas

Naar boven

It KKH achtere Kathedrààl

Voorstelling van de cd
3 augustus 2017
Stadhuis Hasselt

Door Rudi Draye
secretaris (èn Hesselier...)

Oaze ceedee weur bekan geried, en it kènd áá nog ginnen naam.

Achter it lèèmfabriek, misgin?

Gouverneur Roppe goenk èn den tèèd ’s zondáágs al ins bè zin kènger wandele op wa n½ de Griene Boelváár ès.

“Vertèl nog ins e vertèlselke!” zéén zin kènger dan.

En kiejr op kiejr kwáám tir dan e vertèlselke ééver Gela en Tines.

Gela en Tines. Dat doewrde wiejke, todda de slimste van den oep ins noa de scheu kiekde van ’t lèèmfabriek: Gelatines! Gela en Tines!

Doa háá Roppe kop èn, datter wirremal iejmand liegen háá.

Vroag it strak mar an Annemieke, die ziet èè n½.

Ma of Roppe an zin kènger al vertèld èt wa Gela en Tines doa achter it lèèmfabriek ½wtspoekden, doa zèn ich ni zeker van. Da weur immers nog èn den tèèd vir it konsiele. Wa je toewn zééd, da weur zoe. Èn wa je ni zééd, da weur ni.

Dus ni: Achter it lèèmfabriek.

Vieje zèn van Hasselt en vieje wille niveau hèbbe.

Sporting Hasselt èt oewt, iel lang geléén, èn ieste gespield. Ma da hèt mar ie joar gedoewrd.

Armand Schreurs weur doa kapot van. Da ve ter ½wt loege, tot doa. “Ma n½,” zéé ter toewn obbe radio, “n½ keume déé van Hoeselt, bè stront an hin schoewn, oas tribuun abimere!”

Vir déé van b½wten Hasselt ès da kààle kal. Vir ons ès da: niveau.

En vieje mutte niveau hèbbe, altèèd en ééveral.

Wè monseigneur Schreurs in 1998 – da’s ès strak twientsjig joar geléén – schepene: reserveert de zààl al mar: september 2018 - wè dus monseigneur Schreurs bè oas kwaam kalle, vir in n½ kathedraalkoor, toewn zéé ter:

“Lèèstert èè, dzjielis zèngt ènne kathedraal as ich ter zèn. Da zal zo omtrent ne kiejr of vèèf ob e joar zèn – it kan euch als ins ne kiejr mier zèn. En dan ziengt dzjielis zààkes moe da Oaze Liejven Hier boebels van op zin èrrem krieg. En vir de res, vir de res doewt dzje dzjuus wa wielt. Da meuch vir OnsLiejvenIer zèn, mà it meug euch iejt áánes zèn. Ma wel bè niveau. Dus iech zeu ni gjààn ziejn da je noa Werchter gut, of zellefs ni noa Pukkelpop of Rimpelrok. En euch ni van déé fleughèts wèè déé van Scala, bè un videoclips.
Dzje mut altèèd niveau èbbe.”

Èn doa hebbe vieje oas an gehááge. Ve zènge ènne kathedraal. En it vollek blif mar keume. “Vir mich allien keume ze ni bè zo veel!” zee dan áán diejke.

Inne naam bè niveua dus, vir oaze ceedee.

En da ès it dus n½: Achtere kathedrààl.

N½ datter tir stie, klienk da misgin iejl normààl, ma doa es ééver noagedach.

Want: moe ès da, achtere kathedrààl?

Wiej zinne geschiedenis kint, dieje weet dat ze iejl vrieger ènne kerrek begoste bè bè wat doa gezééd wiejrd, a bietsje miejr liejve te brènge. Zoe bekan wè n½ ènne precesse.

Op it lèsde vonte ze da toch e bietsje te véél, en toewn zéén ze: da’s allemoal goewd en wel, ma gut da toch mar doewn anne déér vanne kerrek. En zoe kwaamp it da ze anne déér vanne kerreke begoste bè wa n½ hiet: toneel of show. Alleman kient záákes wèè Marieke van Nieumegen. Awel, da weur zoe a wagespeel da ze obbe mèrrek virre kathedrààl speelde.

Aje it zo bekiek, dan ès it Cultureel Centrum dus fèètelek euch achtere kathedraal. Zèk dus ni da vieje doa ni op oas plak zèèn.

En doa es nog iejt áánes. As ich mich goewd rappeleer, dan weur doa iejl vrieger achtere kathedrààl in hal, èn in de hàl doa maakde ze mezeijk.

Dus nog ins: achtere kathedraal zèn vieje ob oas plak. Ten áánere, n½ woent doa Ali. Doa kan Schruers dus al iejelegans nieks op tegen èbbe.

Achtere kathedrààl.

Dzje vroag oech misgins ààf: zeu dan n½ den ieste kiejr zèn da déé van da kathedraalkoor zoe éver it schorrem goan?

Nie. Da ès ni den ieste kiejr.

Viej kunne ènne wiejreld goewd oaze man stoan.

Vieje hèbbe joare geléén ins miejgedoan an inne kongkoer vannen televiejze: “Koor van het joar”. Doa háán vieje ne numéro vir geliejrd, The Rhythm of Life. Bè kestuums en dááspaskes, alles trop èn trààn. Èn vieje weure drèède. N½ muje wééte, den ieste, da weur ne zekere Antonisse, ½wt Eékere. Dieje meug n½ bè nieks ne mie miejdoewn, vir datter toch altèèd wient. En den twiejde weur e groewt koor ½wt Gent – iech zal gin nááme noeme, mà noa de deliberààse ès doa noa ne konkoer altèèd iene klèème dieje viendt da it ni djzuus ès gegoan, en dieje malcontente fiezelde tegen oas da ze “e groewt koor van Gent” toch ni achter déé van Hasselt koste zette. Vir mar te zegge: éégentlik háan vieje da spéél gewonne. Wè van bè de bus noa de finaal réén èn Antwerrepe, toewn es Kurt Van Eeghem bè oas miej geréen. En dieje èt toewn alleman gefillemd en geïntervjoewd. Dieje weur euch zééker da vieje goengke wènne.

Nog e bewèès. Nog ni zoe lang geléén weure vieje en Itààlleje. En doa hebbe vieje gezoenge an it stambeeld van Luigi Illica. Da zit oech pas iejt aje weet da da de librettis weur van de groewte Puccini. Vir ien van dieje zin drams schreef dieje ne numero Tu sei la meta – iejt èn de zjããr van “Dzjieje zèt al moe ich an dènk.” En Ludo Klààse háá doe n½ meziejk vir geschrééve en da zoenke vieje an dieje mins ze stambeeld. Da déé oas wel iejt. Ternoa áán ve dos – wèè da mut zèèn - ma it madammeke van de stamenéé weur ni van zins vir zich fél miejg te mááke vir zoe nen troep toeriste. Todda vieje dachte: ve goan da liedsje nog ins zènge… Gejank èt ze. Gejank. En ternoa goef ze noch drènke t½.

Vir nog mar ins te zègge da viej achtere kathedrààl goewd oaze plan kunne trekke.

Viej hèbbe zellefs ne konsáár gegeuve bè de Combo van Willy Claes. Mier as ien zellefs. Da weur – ekskeseer: de ès - wel ne sosjelis, ma doa áá Schreurs nieks van gezééd.

Vir déze ceedee goewd te kunne plààtse, meuje wel wééte wa doa den lezden tèèd bè Ludo Klààse anne hand ès…

Vieje weure op vakanse in Spanje en ob innen schoewne dáág kim doa in fotto bènne van Ludo Klààse, verklied as Prins Karneval. “Da ès in geuj!” zéén vieje téégenien, “da ès ech schoewn gefotosjopt.“ Tot doa nog in fotto kwaam en doa stond Els euch op. “Da zal toch ni woar zèn!” zéén vieje – wèè tir ternoa nog twiejdoewzend minse gezééd èbbe. Ma it weur woar. Ludo Klààse prins Karneval.

Prins Karneval, da wierd dzje ni zoe mar, da spriek vir zich. Doavéér muje oewr relààses aanspriejke, en n½ relààses mááke. Nètwèrrekke, wè ze allewèel zegge.

En da hètter dedzjuu gedoan. Ieje èt it zoe gevroenge datter chevalier vanne zjenééver és gewoare. En chevalier vanne spikkelaas. Ich mut oech dus ni ½wtlègge vir wa tir e zjenééverliedsje en e spikkelààslied ob oaze ceedee stie. En nog in ech karnavalliedsje.

Tèssen hoakskes, doa ès nog in pikante iestwáár aan. Wè da Ludo Klààse prins ááf weur, begos tir zich te vervééle, En ieje misde it pebliejk. Al déé minse déé ènne stroate vir im klabde… Èn toewn ètter geprebeerd vir présedent te wiejre vanne confrerie vanne spikkelààs. Da da ni van zelves gie, doe mut ich gin tiekening bè mááke. Ma, it weur bekan zoe wèed, En wèè it dan dèk gie, ieje wierde éévermoedig, en doa és it op ááfgesproenge. “Weeje,“ zee tir an it kommetèèt, “Aje mich pak, dan ès tir wel ien kléen aanpassing. Enne plak van orde vanne spikkelààs wiert it dan wel: orde vanne spikkeklààs…” Ma da pakde gin verref. Ma ze zèn toch guj kamerààte geblééve, want iejder joar as de confrerie ir fies èt, dan meuge vieje it spikkelààslied zènge an déé lang láángsj èè achter it stadh½ws.

Ludo Klààse zal oech bedieme e bietsje mier infermààse giejve ééver de liedsjes vanne ceedee.

Iech wil allien mar zegge datter euch redelik serieus záákes opstoan. Het meiliedsje vir bè te begènne. De mezejk ès van iene Blockx. Dieje kient n½ gin kat nemie, ma da weur ènnen tèèd de poelèèn van Peter Benoit. Diejen áá zellefs gjàan gezeijn dat Blockx im zeu opvollege, ma da ès ni gelèk. Doa weure azèènpissers déé vonte dat im ni Vlaams genoeg weur.

Van Hasselt Fiere Stede muje wéete da Armand Preud’homme da gededikeerd áá án bèrgemiester Meyers. Zoe wèèd ich weet és doa ginne bergemiester gewiejs, ni ter véér en ni ter noa, moe da bè gebéérd ès, zellefs ni be Stieve. Iech wil mar zegge: bergemiester Vananroye, aje èn 2018 bè iejt noa b½wte wielt keume, dan ès it n½ tèèd vir ins bè Ludo Klààse te klappe. Dieje mààk oech bè gjàànte iejt. Zoe van “Hasselt èt it. Vananroye èt it” of iejt èn die zjããr. Ludo Klààse maak doa gegarandeerd iejt van. Èn vir ne schappelleke prèès.

En de geschiedenis van het Hessels lied stoan de drèè groewete revues nog altèèd wèè e monnement. Wa Lewie en Miel doavéér van mezeijk gamáak èbbe, doaveer meuge ze zonder abseluuse den hiemel èn. Vieje krèège tir nog altèèd kiejkevel van… Doavéér moste déé par fors op oaze ceedee.

’s Levreuke van ’t zeeveste joar ès ten áánere nog altijd akteweel. Ni allien virre fieste. Jos Tuts èt it vir entsjiege wiejke nog iejl allien gezoenge obbe groewte mèrrek, toewn wè ze èn it Belangske schrééve ééver de fuze tèsse Hassselt èn Genk. ’s Levreuke van ’t zeveste joar, loat Hasselt toch Hasselt blèeve. Èn doa bèè weur de ziever gedoan. It Belangske ès tir bè gestop.

Achtere kathedrààl.
Entsjiege koorliedsjes van èn ééver Hasselt.
Speciààl vir it zééveste joar 2017.

Iech dènk da oas krak Ludo Klààse oechlies n½ nog e wa mier ½wtleg gie giejve, vir it allemoal nog biejter te verstoan.

Lèèstert mar goewd. Amezeert oech bè de céédee, en zèrregt tir véér da iejl veel minse ze koepe.

Ma misgin ès it n½ ies it moment vir de ieste ceedee te giejve. An wieje biejter dan an dieje mins dieje vir it Hessels lied èn de lezde vèèftig joar zoe veel èt gedoan, èn vir zin guje kamerààd, diej tir vandáág ne mie kan bèè zèèn.

Rudi Draye
3 augustus 2017

Trèk noa beuve